Na verschillende grafische en marketinggerichte opleidingen en wat salesbaantjes kwam ik terecht in de reclamewereld. Daar leerde ik iets wat nog steeds onderdeel is van hoe ik werk: snel ideeën bedenken, keuzes maken en ze samen met een team daadwerkelijk realiseren.
Als jonge creatief werkte ik mee aan campagnes voor onder andere Bacardi en ID&T. De uitingen waren in die tijd grotendeels offline. We maakten postercampagnes, drukwerk, acties en PR-stunts en waren voortdurend bezig met dezelfde uitdaging: hoe zorg je ervoor dat een merk wordt gezien, onthouden en een bepaalde beleving oproept?
Rond 2000 veranderde het speelveld. Het internet werd commercieel steeds interessanter en websites werden een serieus onderdeel van marketing en merkbeleving. Binnen reclamebureaus zagen we steeds meer webdesignbureaus ontstaan. Wij zagen kansen.
Een paar jaar later, in 2007, besloten we die kans zelf te pakken.
We waren ongeveer 25 jaar oud. Twee Haarlemse creatieven met veel bravoure, lef en passie voor het vak. Via een gezamenlijke vriend vonden we een mooie grote plek aan het Spaarne, met uitzicht op het Teylers Museum. Er stond eigenlijk nog niets. Dus bestelden we twintig multiplex platen en bouwden we zelf ons kantoor. Kasten, tafels, compleet met DJ-booth en voetbaltafel. En zo begon Clic.nl
Clic staat voor Creative Lab for Interactive Concepts. De naam ontstond in een tijd waarin korte domeinnamen zoals deze nog gewoon beschikbaar waren. Een creatieve plek waar we ideeën konden bedenken, experimenteren en interactieve concepten en oplossingen konden maken. Maar De Clic stond voor ons ook voor de verbinding tussen organisatie, idee, design en gebruiker. Dat is eigenlijk nog steeds zo.
In die beginjaren waren websites nog een relatief nieuw medium. We wilden ze niet behandelen als een digitale brochure. Een organisatie heeft een eigen verhaal, een eigen karakter en een eigen doelgroep. Waarom zou de website dan hetzelfde moeten zijn als die van iedereen? We ontwierpen in Photoshop, bouwden met HTML en gebruikten Flash om beweging en interactie toe te voegen. Dat vond ik aantrekkelijk aan het web: je kon een idee nu niet alleen bedenken, maar het ook daadwerkelijk bouwen en laten werken.
Onze eerste Clic-website ging online en wij trokken met stapels flyers door Haarlem om onze skills en Clic te promoten. We plakten stickers, hingen bordjes op verzamelde mailadressen via Hyves en Facebook, stuurden mailings en belden bedrijven. Zo kregen we onze voet tussen de deur bij grotere organisaties. We waren brutaal genoeg om op eigen initiatief een nieuw ontwerp te maken van hun bestaande website. Vervolgens stapten we bij ze binnen met eigenlijk maar één boodschap: “Zo kan het ook.”
We lieten niet alleen zien hoe het eruit kon zien, maar vertelden ook waarom we dachten dat deze aanpak beter bij hun organisatie en doelgroep zou passen. Dat ging natuurlijk lang niet iedere keer goed. Soms kregen we de deur weer net zo hard dicht als we hem probeerden open te krijgen. Maar op deze manier wisten we uiteindelijk verschillende organisaties te overtuigen en kregen we de kans om voor steeds grotere klanten te werken.
Maar onder al die ontwikkelingen zitten een paar dingen die niet veranderen. Je moet begrijpen voor wie je iets maakt. Je moet keuzes maken. Je moet weten wat je wilt bereiken. En uiteindelijk moet het gewoon werken. De tools veranderen. De basis van goed werk niet. Je kunt tegenwoordig sneller maken dan ooit. Maar sneller maken betekent niet automatisch betere keuzes maken.
Clic groeide. We werkten met steeds meer mensen en voor steeds grotere organisaties. Dat was mooi, maar ik kwam daardoor steeds verder weg te staan van het werk waarvoor ik Clic ooit was begonnen. Ik was steeds meer bezig met het runnen van een bedrijf en steeds minder met het creatieve en inhoudelijke werk waar ik energie van krijg. Mijn compagnon en ik kregen uiteindelijk andere ideeën over de richting waarin we verder wilden. Ik heb Clic overgenomen en bewust gekozen voor een andere manier van werken: dichter bij de klant, dichter bij het vraagstuk en dichter bij mijn passie voor creatie.
Dat betekende niet dat alles weer klein moest worden. Wel dat ik opnieuw wilde bepalen hoe we werken en welke mensen we bij een vraagstuk betrekken. Vandaag werk ik met een betrouwbaar team van ervaren specialisten. Niet iedereen hoeft alles te kunnen. Weten wie je nodig hebt om iets goed te maken, is minstens zo belangrijk.
In het begin gingen we altijd voor het beste resultaat. Ook als budgetten beperkt waren of deadlines eigenlijk te krap. En soms waren onze eigen begrotingen niet goed en schoten we er zelf bij in. Als er wederzijds vertrouwen was, kwamen we er eigenlijk altijd samen uit.
In bijna twintig jaar heb ik ook geleerd dat je niet met iedere klant een Clic hebt. Soms zit je op een andere golflengte, loopt de communicatie stroef of voel je gewoon dat het geen goede match is. In het begin pakte we sneller iedere klus aan. Inmiddels weet ik dat eerlijk zijn beter is. Niet iedere klant past bij Clic. En dat is prima.
In al die jaren hebben we voor veel verschillende organisaties gewerkt. Van Heineken, Lidl en Samsung tot startups, MKB-bedrijven en lokale ondernemers. Die diversiteit heeft me veel gebracht. Je ziet patronen, leert wat wel en niet werkt en ontwikkelt een gevoel voor wanneer je op je intuïtie kunt vertrouwen. Je leert ook dat een oplossing die voor de ene organisatie perfect is, voor een andere helemaal niet hoeft te werken. Juist dat maakt ervaring waardevol: ieder project vraagt om een andere oplossing.
Als ik na bijna twintig jaar terugkijk, zijn er natuurlijk momenten die er meer uitspringen dan andere.
* Een gouden start op onze prachtige plek aan het Spaarne in Haarlem.
* Clic opnieuw naar mijn eigen visie en passie kunnen vormen.
* Het vertrouwen krijgen van A-merken tot start-ups.
* Die grote projecten binnenhalen waar ik zó lekker los op kon gaan.
* Een team van specialisten om mij heen bouwen.
* Trots zijn op 20 jaar ondernemerschap.
* Blij zijn dat ik nog steeds werk vanuit mijn passie voor het vak.
Eerlijk gezegd heb ik er niet zoveel. Natuurlijk ging er in twintig jaar weleens iets niet goed en waren er periodes die lastiger waren. Maar ik zou ze niet snel dieptepunten noemen. Ik sta over het algemeen optimistisch in het leven. Dat betekent niet dat ik moeilijke dingen niet zie of ze zomaar naast me neerleg. Ik probeer er vooral van te leren. Uiteindelijk zie ik veel van die momenten als leermomenten die me hebben geholpen om te groeien, betere keuzes te maken en Clic verder te brengen.
Als ik Clic vandaag zou omschrijven, zou ik niet beginnen met een lijst van diensten. Het zit veel meer in de manier waarop we naar een vraagstuk kijken.
* Nieuwsgierig genoeg om de kern op tafel te krijgen.
* Creatief genoeg om verschillende richtingen te zien.
* Ervaren genoeg om te weten wanneer iets werkt.
* Eigenwijs genoeg om niet de makkelijkste oplossing te kiezen maar de beste.
* En praktisch genoeg om een goed idee uiteindelijk ook te kunnen maken.
Daar komt de passie voor het vak en ons team bij. Het plezier van een goed idee, goed ontwerp of een technische oplossing die precies doet wat nodig is. Dat is voor mij waar Clic vandaag om draait.
Clic begon bijna twintig jaar geleden met twee jonge creatieven, twintig multiplex platen en een idee aan het Spaarne. Sindsdien is er ontzettend veel veranderd. De technologie, het vak, de manier waarop mensen digitale ervaringen gebruiken en inmiddels ook de manier waarop we creëren.
Maar één ding is hetzelfde gebleven: de nieuwsgierigheid om te ontdekken wat een organisatie bijzonder maakt en hoe je dat kunt vertalen naar iets dat mensen begrijpen, ervaren en gebruiken.
No Passion. No Glory.
Het webdesign bureau van Haarlem. Clic.nl
>>> Laten we kennismaken
Het artikel is wat lang geworden, zoals je merkt. Ik kan er beter een boek over schrijven haha. Dank voor je interesse! :)